Marbh as Baile

 

Tá uaigh a mháthar i dTrawsfynydd,

Aitheanta ag gaoth is ag báisteach,

Is tá seisean ina chodladh ar adhairt

I reilig an strainséara thall.

 

Do mhair sé le caoine is le grá

I dtuile a chroí gan chlaon,

Fuair sé bás le searc ina shúile

Ar altóir shaoirse a thíre.

 

Fuair sé bás nuair a bhí an domhan i dtrioblóid

I lár an chogaidh mhóir,

Fuair sé bas chomh hóg is chomh dathúil

Le scamall ag gealladh an lae.

 

A aisling ab ea saol gan arraing,

Ba aoibhinn a dhóchas go léir,

Chomh cruaidh chomh deacair ab ea a bhás,

Is chomh hóg is chomh séimh dá réir.

 

Ní thiocfadh sé leis na samhraí órga

Go deo go dtí a dhúchas ar cuairt,

Óir is i reilig i dtír na strainséirí

Atá seisean ina chodladh sa ghrean.

 

Corruair in acraí na marbh

Go ndúise sé féin i síocháin,

Is go mbíodh sciatháin na neimhe os a bhaintreach

Is an duilliúr is an rós ar a uaigh.

 

As an dán sa Bhreatnais, Marw oddi Cartref le 'Hedd Wyn', 'sé sin, Ellis Humphrey Evans, 1887 – 1917.

Aistriúchán: Barry Tobin.

Nascanna don Ghaeilge / Links to Irish / Gorgysylltiadau i’r Wyddeleg.

Hafan / Home / Baile.